ADRES:
ul. Solna 3/9,
Poznań
adwokat Aleksandra Kubiec:
ul. Solna 3/9, 61-735 Poznań
Wszystkie prawa zastrzeżone
adwokat Adrian Książek:
Przedawnienie długu nie oznacza, że zobowiązanie automatycznie znika. Powoduje natomiast, że po upływie określonego terminu możliwość jego przymusowego dochodzenia zostaje ograniczona. To, czy konkretny dług jest przedawniony, zależy przede wszystkim od rodzaju roszczenia, daty jego wymagalności oraz zdarzeń, które mogły przerwać albo zawiesić bieg przedawnienia. Nie wystarczy więc sprawdzić, ile lat minęło od powstania zadłużenia.
Przedawnienie dotyczy przede wszystkim możliwości przymusowego dochodzenia roszczenia. Po upływie terminu przedawnienia osoba, przeciwko której skierowane jest roszczenie, może co do zasady uchylić się od jego zaspokojenia. Sam dług nie zostaje jednak automatycznie anulowany.
Oznacza to, że:
zobowiązanie może nadal istnieć,
wierzyciel może próbować kontaktować się z dłużnikiem,
dobrowolna zapłata przedawnionego zobowiązania może być skuteczna,
upływ terminu przedawnienia ma przede wszystkim znaczenie dla możliwości dochodzenia zapłaty przy użyciu środków przymusu prawnego.
Szczególne zasady dotyczą konsumentów. Po upływie terminu przedawnienia co do zasady nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przeciwko konsumentowi.
Sąd może jednak w wyjątkowych sytuacjach, po rozważeniu interesów stron i względów słuszności, nie uwzględnić upływu terminu przedawnienia.
Dlatego nie należy przyjmować, że każde stare zobowiązanie konsumenta jest automatycznie i bezwarunkowo niemożliwe do dochodzenia.
Kodeks cywilny przewiduje dwa podstawowe terminy:
| Rodzaj roszczenia |
Podstawowy termin |
| Roszczenia, dla których przepisy nie przewidują innego terminu |
6 lat |
| Roszczenia związane z prowadzeniem działalności gospodarczej |
3 lata |
| Świadczenia okresowe |
3 lata |
Świadczeniami okresowymi są przykładowo niektóre należności płatne regularnie w określonych odstępach czasu. Przepisy szczególne mogą przewidywać krótsze albo odmienne terminy. Z tego powodu nie można przyjąć zasady, że „każdy dług przedawnia się po 3 latach”.
W praktyce trzyletni termin może dotyczyć między innymi wielu roszczeń przedsiębiorców, należności bankowych czy poszczególnych świadczeń okresowych.
Prywatna pożyczka udzielona przez osobę fizyczną poza działalnością gospodarczą może natomiast podlegać podstawowemu sześcioletniemu terminowi.
Każdy przypadek trzeba jednak zweryfikować na podstawie konkretnej umowy i przepisów mających do niej zastosowanie.
Co do zasady bieg terminu rozpoczyna się w dniu, w którym roszczenie stało się wymagalne. W uproszczeniu jest to moment, od którego wierzyciel może skutecznie żądać spełnienia świadczenia. Jeżeli faktura miała zostać zapłacona do 15 czerwca, roszczenie jest co do zasady wymagalne po bezskutecznym upływie terminu płatności.
Inaczej wygląda sytuacja, gdy wymagalność zależy od określonego działania wierzyciela, np. wypowiedzenia umowy. Wówczas przy ustalaniu początku przedawnienia bierze się pod uwagę moment, w którym wierzyciel mógł podjąć taką czynność w najwcześniej możliwym terminie.
Nie można więc dowolnie opóźniać początku przedawnienia przez wieloletnie niewysyłanie wezwania lub niewypowiadanie umowy.
Jeżeli termin przedawnienia wynosi co najmniej dwa lata, jego koniec przypada zasadniczo na ostatni dzień roku kalendarzowego. Przykładowo przy roszczeniu objętym trzyletnim terminem, które stało się wymagalne w czerwcu 2023 r., przedawnienie co do zasady nastąpi z końcem odpowiedniego roku, a nie dokładnie w rocznicę powstania wymagalności. Reguła ta nie obowiązuje w przypadku terminów krótszych niż dwa lata.
Przerwanie ma duże znaczenie, ponieważ po nim termin przedawnienia zaczyna biec od nowa.
Może do niego dojść między innymi przez:
wniesienie pozwu,
określoną czynność przed sądem lub innym właściwym organem zmierzającą bezpośrednio do dochodzenia, ustalenia, zabezpieczenia albo zaspokojenia roszczenia,
wszczęcie właściwego postępowania egzekucyjnego,
uznanie roszczenia przez dłużnika.
Po przerwaniu przedawnienia nowy termin zaczyna biec od początku. Jeżeli przerwanie nastąpiło przez czynność w postępowaniu sądowym lub egzekucyjnym, termin nie rozpoczyna nowego biegu aż do zakończenia tego postępowania.
Tak. Uznanie roszczenia przez dłużnika przerywa bieg przedawnienia.
W zależności od okoliczności za przejaw uznania mogą zostać uznane przykładowo:
podpisanie ugody,
jednoznaczne potwierdzenie istnienia zadłużenia,
wystąpienie o rozłożenie konkretnego długu na raty,
częściowa spłata wskazująca na uznanie zobowiązania.
Nie oznacza to, że każda rozmowa z wierzycielem automatycznie wywołuje taki skutek. Znaczenie ma treść i kontekst konkretnego działania.
Jeżeli dług jest stary i istnieje podejrzenie przedawnienia, przed podpisaniem ugody lub potwierdzeniem zadłużenia warto najpierw sprawdzić jego status.
Zawieszenie różni się od przerwania. Przy przerwaniu dotychczasowy okres przestaje mieć znaczenie i termin zaczyna następnie biec od początku. Przy zawieszeniu licznik zostaje jedynie zatrzymany na określony czas, a później biegnie dalej.
Kodeks cywilny przewiduje zawieszenie między innymi:
dla określonych roszczeń między małżonkami przez czas trwania małżeństwa,
w przypadku działania siły wyższej uniemożliwiającej dochodzenie roszczenia,
dla roszczeń objętych umową o mediację – przez czas mediacji,
dla roszczeń objętych wnioskiem o zawezwanie do próby ugodowej – przez czas postępowania pojednawczego.
Warto zwrócić uwagę szczególnie na mediację. Obecnie jej wszczęcie nie powoduje automatycznego przerwania przedawnienia, lecz jego zawieszenie na czas trwania mediacji.
Nie. Samo wysłanie przez wierzyciela wezwania do zapłaty nie przerywa biegu przedawnienia. Otrzymywanie kolejnych pism od firmy windykacyjnej nie oznacza więc automatycznie, że termin za każdym razem rozpoczyna się od początku.
Wezwanie może jednak mieć inne znaczenie, np. przy ustalaniu wymagalności określonego zobowiązania. Trzeba również odróżnić wysłanie wezwania przez wierzyciela od reakcji dłużnika. Jeżeli w odpowiedzi dłużnik jednoznacznie uzna roszczenie, takie zachowanie może już wpłynąć na bieg przedawnienia.
Jeżeli otrzymujesz pozew lub nakaz zapłaty dotyczący starego długu, nie należy go ignorować. W przypadku roszczenia przeciwko konsumentowi obowiązują szczególne regulacje dotyczące uwzględniania przedawnienia przez sąd. W innych relacjach zarzut przedawnienia może wymagać aktywnego podniesienia przez pozwanego.
Niezależnie od tego warto sprawdzić:
kiedy dług stał się wymagalny,
jaki termin przedawnienia znajduje zastosowanie,
czy przed jego upływem wniesiono pozew,
czy wcześniej doszło do uznania długu,
czy wystąpiły inne okoliczności wpływające na bieg terminu.
Jeżeli sprawa trafiła już do sądu, znaczenie ma również termin na złożenie odpowiedzi, sprzeciwu albo innego właściwego środka procesowego.
W takich przypadkach pomoc może obejmować analizę dokumentacji oraz prowadzenie windykacji należności w Poznaniu zarówno z perspektywy wierzyciela, jak i osoby, przeciwko której skierowano roszczenie.
Roszczenie stwierdzone między innymi:
prawomocnym orzeczeniem sądu,
orzeczeniem sądu polubownego,
ugodą zawartą przed sądem,
ugodą przed mediatorem zatwierdzoną przez sąd
przedawnia się zasadniczo z upływem 6 lat.
Jeżeli takie orzeczenie obejmuje przyszłe świadczenia okresowe, roszczenia o te świadczenia przedawniają się natomiast po 3 latach. Trzeba również uwzględnić ewentualne czynności egzekucyjne, ponieważ mogą one wpływać na bieg terminu przedawnienia. Dlatego samo stwierdzenie, że „wyrok ma więcej niż sześć lat”, nie pozwala jeszcze przesądzić, że egzekucja jest niedopuszczalna.
Sytuacja wymaga rozróżnienia między samym roszczeniem a istniejącym już tytułem wykonawczym. Komornik prowadzi egzekucję na podstawie tytułu wykonawczego i nie rozpoznaje od początku sporu między wierzycielem a dłużnikiem.
Jeżeli po powstaniu tytułu nastąpiło zdarzenie powodujące, że zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane, w określonych przypadkach możliwe jest skorzystanie z powództwa przeciwegzekucyjnego. Takie sprawy wymagają jednak analizy tytułu, wcześniejszego postępowania i przebiegu egzekucji. Nie wystarczy samo stwierdzenie, że zobowiązanie jest stare.
Nie należy ani automatycznie płacić, ani automatycznie zakładać, że roszczenie jest przedawnione.
Najpierw warto ustalić:
czego dotyczy zadłużenie,
kto był pierwotnym wierzycielem,
kiedy roszczenie stało się wymagalne,
czy wierzytelność została sprzedana,
czy wcześniej prowadzono postępowanie sądowe,
czy wydano nakaz zapłaty lub wyrok,
czy prowadzono egzekucję,
czy dłużnik wcześniej uznał zobowiązanie.
Nie. Sama cesja wierzytelności nie powoduje rozpoczęcia terminu przedawnienia od nowa. Nowy wierzyciel nabywa wierzytelność w takim stanie, w jakim znajduje się ona w chwili cesji. Jeżeli otrzymałeś wezwanie dotyczące starego lub niejasnego zobowiązania, kancelaria świadcząca usługi prawne w Poznaniu może przeanalizować podstawę roszczenia i dotychczasowy przebieg sprawy.
Tak. Przedawnienie nie powoduje automatycznego wygaśnięcia zobowiązania.
Jeżeli dłużnik spełni przedawnione świadczenie, co do zasady nie może później żądać jego zwrotu wyłącznie dlatego, że w chwili zapłaty roszczenie było już przedawnione.
Z tego powodu przed zapłatą starego zobowiązania warto najpierw ustalić jego aktualny status prawny.
Do najczęstszych należą:
liczenie terminu od daty zawarcia umowy zamiast od wymagalności roszczenia,
przyjęcie, że każdy dług przedawnia się po 3 latach,
uznanie, że wezwanie windykacyjne przerywa przedawnienie,
nieuwzględnienie wcześniejszego postępowania sądowego lub egzekucji,
nieuwzględnienie uznania długu przez dłużnika,
utożsamianie przedawnienia z wygaśnięciem długu,
podpisanie ugody bez wcześniejszego sprawdzenia, czy roszczenie jest już przedawnione.
Przy wątpliwościach dotyczących kilkuletniego zadłużenia adwokat w Poznaniu może ustalić właściwy termin i sprawdzić, czy w przeszłości nastąpiło jego przerwanie lub zawieszenie.
Po przedawnieniu możliwość przymusowego dochodzenia roszczenia zostaje ograniczona. Zasady zależą jednak również od tego, czy dłużnikiem jest konsument oraz czy nie wystąpiły szczególne okoliczności przewidziane w przepisach.
Nie. Przedawnienie i umorzenie to dwie różne sytuacje. Przedawnione zobowiązanie co do zasady nadal istnieje.
Sama zmiana wierzyciela nie odnawia terminu przedawnienia. To, jakie działania wobec przedawnionej należności są dopuszczalne, zależy jednak m.in. od statusu dłużnika i sposobu dochodzenia roszczenia.
Może. Jeżeli okoliczności wskazują, że częściowa zapłata stanowi uznanie roszczenia, może dojść do przerwania biegu przedawnienia. Każdy przypadek wymaga oceny w kontekście zachowania dłużnika.
Nie. Samo wysłanie wezwania przez wierzyciela nie przerywa biegu przedawnienia.
Tak. Roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu przedawnia się zasadniczo po 6 latach. Termin może jednak zostać przerwany przez czynności przewidziane prawem.
W prostych przypadkach jest to możliwe. Jeżeli jednak doszło do cesji długu, postępowania sądowego, egzekucji, ugody albo częściowych spłat, ustalenie prawidłowego terminu może wymagać analizy dokumentacji.
Przedawnienie długu nie zależy wyłącznie od tego, ile czasu minęło od powstania zobowiązania. Trzeba ustalić rodzaj roszczenia, datę jego wymagalności oraz wszystkie zdarzenia, które mogły przerwać lub zawiesić bieg terminu.
Podstawowy termin wynosi 6 lat, a dla świadczeń okresowych oraz roszczeń związanych z działalnością gospodarczą – 3 lata. Przepisy szczególne mogą jednak przewidywać inne okresy.
Jeżeli wierzyciel dochodzi starego zobowiązania, przed dokonaniem zapłaty, podpisaniem ugody lub uznaniem długu warto zweryfikować jego status. Informacje o zakresie i kosztach pomocy kancelarii można uzyskać, kontaktując się z kancelarią lub sprawdzając stronę adwokat Poznań – cennik.