ADRES:
ul. Solna 3/9,
Poznań
adwokat Aleksandra Kubiec:
ul. Solna 3/9, 61-735 Poznań
Wszystkie prawa zastrzeżone
adwokat Adrian Książek:
List gończy służy odnalezieniu, zatrzymaniu i doprowadzeniu osoby poszukiwanej w związku z prowadzonym postępowaniem karnym. Nie jest karą ani dowodem winy. Jego wydanie wiąże się z określonymi przesłankami procesowymi, przede wszystkim z ukrywaniem się osoby, wobec której wydano postanowienie o tymczasowym aresztowaniu.
List gończy może wydać sąd albo prokurator. Po zatrzymaniu osoby poszukiwanej dalsze działania zależą między innymi od obowiązującego postanowienia o tymczasowym aresztowaniu i etapu postępowania.
List gończy jest instrumentem przewidzianym w Kodeksie postępowania karnego, którego celem jest poszukiwanie osoby ukrywającej się przed organami prowadzącymi postępowanie. Umożliwia rozpowszechnienie danych pozwalających rozpoznać i odnaleźć poszukiwanego. Nie oznacza jednak, że osoba została prawomocnie skazana. List gończy należy odróżnić od wyroku, zatrzymania i tymczasowego aresztowania.
Każda z tych instytucji pełni inną funkcję:
list gończy służy poszukiwaniu osoby,
zatrzymanie oznacza faktyczne krótkotrwałe pozbawienie wolności,
tymczasowe aresztowanie jest środkiem zapobiegawczym stosowanym na podstawie decyzji sądu,
wyrok rozstrzyga sprawę w zakresie odpowiedzialności karnej.
Zgodnie z Kodeksem postępowania karnego list gończy może zostać wydany, gdy oskarżony, wobec którego wydano postanowienie o tymczasowym aresztowaniu, ukrywa się.
W praktyce konieczne jest więc przede wszystkim ustalenie dwóch elementów:
czy istnieje postanowienie o tymczasowym aresztowaniu,
czy zachowanie osoby wskazuje na ukrywanie się przed organami prowadzącymi postępowanie.
Jeżeli postanowienie o tymczasowym aresztowaniu nie zostało wcześniej wydane, przepisy pozwalają wydać je bez uprzedniego przesłuchania podejrzanego.
Nie każde niestawiennictwo oznacza automatycznie ukrywanie się i prowadzi do wydania listu gończego. Znaczenie mogą mieć m.in. sposób doręczania wezwań, wiedza osoby o prowadzonym postępowaniu, podejmowane próby kontaktu oraz pozostałe okoliczności wskazujące, czy rzeczywiście unika ona organów ścigania lub wymiaru sprawiedliwości.
Postanowienie o poszukiwaniu listem gończym może wydać sąd albo prokurator.
Należy jednak odróżnić tę decyzję od zastosowania tymczasowego aresztowania. Tymczasowe aresztowanie może zostać zastosowane wyłącznie na podstawie postanowienia sądu.
W postępowaniu przygotowawczym prokurator występuje więc do sądu o zastosowanie tymczasowego aresztowania, a następnie – po spełnieniu ustawowych warunków – może wydać postanowienie o poszukiwaniu podejrzanego listem gończym.
List gończy może zawierać dane umożliwiające rozpoznanie i odnalezienie osoby poszukiwanej, w szczególności:
imię i nazwisko,
rysopis i znaki szczególne,
miejsce zamieszkania lub pracy,
fotografię, jeżeli jest dostępna,
informację o treści zarzutu,
informację o postanowieniu o tymczasowym aresztowaniu albo zapadłym wyroku.
List zawiera również wezwanie osób znających miejsce pobytu poszukiwanego do poinformowania Policji, prokuratora albo sądu.
Co do zasady list gończy jest publikowany za pośrednictwem Internetu, chyba że właściwy sąd lub prokurator postanowi inaczej.
Najważniejszą konsekwencją jest możliwość ujęcia i zatrzymania osoby poszukiwanej po jej rozpoznaniu przez właściwe organy.
Wydanie listu może również oznaczać publiczne udostępnienie części danych osoby poszukiwanej, w tym jej fotografii i informacji potrzebnych do identyfikacji.
Sam list gończy nie przesądza jednak:
o winie osoby poszukiwanej,
o ostatecznym wyniku postępowania,
o wymiarze ewentualnej kary,
o tym, jak długo osoba pozostanie pozbawiona wolności po zatrzymaniu.
Te kwestie są rozstrzygane w ramach właściwego postępowania.
Po ujęciu osoby ściganej listem gończym należy ją co do zasady niezwłocznie doprowadzić do sądu, który wydał postanowienie o tymczasowym aresztowaniu.
Sąd rozstrzyga następnie, czy tymczasowe aresztowanie:
utrzymać,
zmienić na inny środek zapobiegawczy,
uchylić.
Wyjątkiem może być sytuacja, w której prokurator po przesłuchaniu zatrzymanego wcześniej zmienił środek zapobiegawczy albo uchylił tymczasowe aresztowanie.
Oznacza to, że samo zatrzymanie na podstawie listu gończego nie przesądza automatycznie o dalszym wielomiesięcznym pobycie w areszcie. Aktualność środka zapobiegawczego podlega dalszej kontroli procesowej.
Osoba zatrzymana nadal korzysta z praw procesowych. Powinna zostać poinformowana o podstawie i przyczynach zatrzymania.
Na jej żądanie należy również umożliwić jej niezwłoczny kontakt z adwokatem lub radcą prawnym oraz bezpośrednią rozmowę z pełnomocnikiem.
Zatrzymanemu przysługuje także możliwość złożenia zażalenia do sądu i żądania zbadania:
legalności zatrzymania,
jego zasadności,
prawidłowości sposobu przeprowadzenia zatrzymania.
Przed składaniem szczegółowych wyjaśnień istotne może być ustalenie, czego dokładnie dotyczą zarzuty, jakie decyzje zostały już wydane i jaki materiał znajduje się w aktach.
W takiej sytuacji pomocny może być adwokat w Poznaniu prowadzący sprawy karne, szczególnie gdy sprawa obejmuje jednocześnie poszukiwanie, zatrzymanie i tymczasowe aresztowanie.
Poszukiwanie może zostać zakończone po zatrzymaniu osoby albo wtedy, gdy ustaną podstawy jego prowadzenia.
Nie wystarczy jednak samo oświadczenie osoby poszukiwanej, że chce dobrowolnie zgłosić się do organu. Konieczne jest odpowiednie działanie właściwego sądu lub prokuratora wynikające z aktualnej sytuacji procesowej.
Nie automatycznie. Dobrowolne stawiennictwo może mieć znaczenie przy ocenie aktualnych przesłanek stosowania środków zapobiegawczych, ale nie daje gwarancji, że osoba uniknie zatrzymania albo tymczasowego aresztowania.
Przed takim działaniem warto ustalić:
który organ prowadzi postępowanie,
sygnaturę sprawy,
treść postanowienia o tymczasowym aresztowaniu,
podstawę wydania listu gończego,
aktualny status postępowania.
Analiza nie powinna opierać się wyłącznie na publicznym komunikacie o poszukiwaniu. Kluczowe są dokumenty znajdujące się w aktach sprawy.
Przy ustalaniu sytuacji procesowej można skorzystać również z usług prawnych w Poznaniu, jeżeli konieczna jest analiza decyzji o poszukiwaniu, aresztowaniu lub zatrzymaniu.
Nie. List gończy jest środkiem służącym poszukiwaniu osoby. Może zostać wydany przed zakończeniem procesu i nie stanowi dowodu winy ani prawomocnego skazania.
Tak. Kodeks postępowania karnego przewiduje, że postanowienie o poszukiwaniu listem gończym może wydać sąd albo prokurator. Samo tymczasowe aresztowanie stosuje jednak sąd.
Tak. Jeżeli postanowienie o tymczasowym aresztowaniu nie zostało wcześniej wydane, przepisy pozwalają wydać je bez względu na to, czy podejrzany został wcześniej przesłuchany.
Co do zasady podlega rozpowszechnieniu przez publikację w Internecie. Sąd lub prokurator może jednak zdecydować inaczej.
Osobę należy co do zasady niezwłocznie doprowadzić do sądu właściwego w sprawie tymczasowego aresztowania. Sąd ocenia wtedy, czy środek ten powinien zostać utrzymany, zmieniony lub uchylony.
Tak. Na żądanie zatrzymanego należy umożliwić mu niezwłoczny kontakt z adwokatem lub radcą prawnym oraz bezpośrednią rozmowę.
Tak. Zatrzymanemu przysługuje zażalenie do sądu, w którym może domagać się zbadania zasadności, legalności oraz prawidłowości zatrzymania.
List gończy jest narzędziem służącym odnalezieniu osoby ukrywającej się, wobec której istnieje postanowienie o tymczasowym aresztowaniu. Może zostać wydany przez sąd albo prokuratora i co do zasady jest publicznie rozpowszechniany.
Najważniejszą konsekwencją jest możliwość zatrzymania i doprowadzenia osoby do właściwego organu. List gończy nie jest jednak wyrokiem i nie przesądza o winie. Po zatrzymaniu dalsze stosowanie tymczasowego aresztowania podlega ocenie zgodnie z zasadami postępowania karnego.